درمان با فلوراید

درمان با فلوراید

 

فلوراید تراپی یا درمان با فلوراید چیست؟

فلوراید یک ماده طبیعی است که  دندان ها را تقویت می سازد و میتواند به پیشگیری از پوسیدگی دندان کمک کند. متخصصان معتقدند که بهترین راه برای پیشگیری از پوسیدگی دندان، استفاده از منابع مختلف فلوراید است.

فلوراید به صورت طبیعی در منابع آب در مقادیر کوچک یافت می شود. برخی غذاها مانند گوشت، ماهی، تخم مرغ و چای حاوی فلوارید هستند. در برخی مناطق فلوراید به آب نیز اضافه میشود. بسیاری از خمیر دندانها، دهانشویه‌ها و درمانهای حرفه‌ای حاوی فلوراید هستند. قرصهای فلوراید نیز برای کودکانی وجود دارد که در آب خود فلوراید نمیخورند.

 

کاربرد فلوراید چیست؟

مینا لایه ی بیرون تاج یک دندان را تشکیل می دهد ( قسمت قابل مشاهده) و از کریستالهای معدنی ساخته شده است. مینای دندان هر روز مواد معدنی را از دست می دهد و به دست می‌آورد. از دست دادن مواد معدنی، دمینرالیزاسیون نامیده میشود و به دست آوردن مواد معدنی جدید رمینرالیزاسیون نام دارد. این دو فرایند یکدیگر را متعادل میسازند.

دمینرالیزاسیون با یک نوع باکتری آغاز میشود که باعث تشکیل پلاک روی دندانهایتان میگردد. این باکتریها از مواد قندی داخل دندانهایتان تغذیه کرده و اسید تولید میکنند. اسیدها، کریستالهای موجود در دندانهایتان را منحل میکنند. رمینرالیزاسیون از مینای دندان پشتیبانی میکند. در این فرایند، مواد معدنی مانند فلوراید، کلسیم و فسفات در داخل مینا ذخیره میشوند. از دست رفتن شدید مواد معدنی بدون ترمیم کافی مینا به پوسیدگی دندان منجر میشود.

فلوراید با کمک به تسریع رمینرالیزاسیون باعث تقویت دندان ها میشود. این کار مینا را تقویت میسازد. فلوراید همچنین کمک میکند که باکتریها تولید اسید را متوقف سازند.

فلوراید به دو روش می تواند دندانها را – از بیرون یا داخل – تقویت سازد.

دندان ها به روشهای مختلفی فلوراید را از بیرون جذب می کنند:

  • هنگامی که در یک مطب دندانپزشکی به فلوراید درمانی می پردازید
  • هنگامی که دندانهایتان را با خمیردندان حاوی فلوراید مسواک میزنید یا از دهانشویه حاوی فلوراید استفاده میکنید.
  • هنگامی که آب دارای فلوراید می نوشید و آب دندانهای شما را شستشو می دهد.

 

فلورایدهایی که از طریق تماس با بخش بیرون دندان جذب میشود، فلورایدهای موضعی نام دارند.

فلوراید همچنین دندانها را از داخل تقویت می سازد. فلورایدهای بلعیده شده وارد جریان خون شده و به بخشی از دندانهای دائمی در حال رشد تبدیل میشوند که فلوراید سیستمیک نامیده میشود. دندانها مستحکمتر شده و بنابراین اسیدها به راحتی نمیتوانند مینا را نابود سازند.

 

کودکان به روشهای مختلف زیر فلوراید سیستمیک را می بلعند:

  • آب دارای فلوراید و نوشیدنی های درست شده از آن
  • مکمل های فلوراید
  • مقادیر کم فلوراید در مواد غذایی

 

درمان با فلوراید در مطب دندانپزشکی معمولا برای کودکانی با دندانهای در حال رشد انجام میشود. کودکی که دارای سابقه پوسیدگی است یا در خطر بالای پوسیدگی قرار دارد باید فلوراید اضافی مصرف کند. این کار، رمینرالیزاسیون دندانها را افزایش میدهد. بسیاری از کودکان هر شش ماه یکبار تحت فلوراید تراپی قرار میگیرند. درمانها، محافظت بیشتری در مقابل پوسیدگی فراهم میسازد، حتی اگر کودکان قبلا آب دارای فلوراید نوشیده باشند.

دهانشویه های حاوی فلوراید نیز می توانند به کودکان دارای سابقه پوسیدگی یا خطر بالای پوسیدگی کمک کنند. این دهانشویه‌ها برای کودکان بالاتر از 6 سال توصیه میشوند. شما می توانید آنها را در بخش دهانشویه‌ی اکثر فروشگاهها پیدا کنید. دهانشویه‌ها و ژلهای حاوی فلوراید که دارای مقدار بیشتری فلوراید هستند نیز موجودند.

مکمل های فلوراید معمولا برای کودکان 6 ماه تا 16 سال تجویز میشود که مقدار کم فلوراید در آب نوشیدنی آنها وجود دارد و در خطر بالای پوسیدگی دندان قرار دارند. این مکملها به صورت مایع یا قطره برای کودکان کوچکتر و به صورت قرص برای کودکان بزرگتر وجود دارند. پزشک متخصص اطفال یا دندانپزشکتان میتوانند آنها را تجویز کنند.

درمان های با فلوراید به پیشگیری از پوسیدگی در کودکان و بزرگسالان کمک میکنند. هر شخصی که در معرض خطر پوسیدگی دندان وجود دارد، داوطلب مناسبی برای درمان با فلوراید موضعی به شمار میرود. این فلوراید مستقیما روی دندانها استفاده میشود.

عواملی که خطر پوسیدگی دندان را افزایش می دهند از این قبیلند:

  • سابقه ی پوسیدگی
  • مراجعه های بسیار کم به دندانپزشک
  • عادات ضعیف مسواک زدن
  • عادت رژیم غذایی ضعیف به ویژه خوردن مکرر میان وعده

 

بسیاری از داروهای رایج می توانند باعث خشک شدن دهان شوند که نمونه های آنها عبارت است از آنتی هیستامین‌ها و داروهای فشار خون بالا، اضطراب و افسردگی.  در صورت کم بودن بزاق، پوسیدگی دندانها به سرعت بدتر میشود.

 

آماده سازی

قبل از یک درمان با فلوراید در مطب، دندان های شما باید تمیز شوند. ممکن است دندانپزشکتان مجبور شود لکه ها را از بین ببرد. اگر در منزل از دهانشویه یا ژلهای حاوی فلوراید استفاده میکنید، ابتدا دندانهایتان را بطور کامل مسواک زده و از نخ دندان استفاده کنید. این یک راه خوب برای استفاده از محصولات حاوی فلوراید در شب و قبل از خواب است. هنگام خواب، احتمال شستن دهان و از بین بردن آنها کمتر است.

 

درمان با فلوراید چگونه انجام می شود

فلوراید درمانی هایی که در مطب دندانپزشکی انجام می دهید، حاوی فلورایدهای بیشتری نسبت به دهانشویه‌ها یا خمیردندانهای حاوی فلوراید هستند. آنها برای کودکان و بزرگسالان مورد استفاده قرار میگیرند. درمانهای فلوراید داخل مطب از لحاظ شیمیایی نیز متفاوت بوده و مدت زمان بیشتری روی دندانها باقی می‌مانند.

دو نوع رایج برای استفاده حرفه ای از فلورایدها وجود دارد. فسفات فلوراید چرب (APF) اسیدی بوده و سدیم فلوراید خنثی اسیدی نیست. سدیم فلوراید خنثی معمولا برای افرادی به کار میرود که دهان خشک دارند (xerostomia) یا افرادی که پرکردگیها، تاج یا بریج رنگ دندان دارند. یک فلوراید اسیدی میتواند  باعث سوزش دهان خشک شود. همچنین میتواند چاله‌های کوچکی در پرکردگیهای کامپوزیت پلاستیکی رنگ دندان به وجود بیاورد.

فلوراید به صورت ژل، فوم یا وارنیش در طول یک جلسه دندانپزشکی مورد استفاده قرار میگیرد. دندانها خشک هستند، بنابراین فلوراید رقیق نمیشود. ژل یا فوم فلوراید را می توان با استفاده از یک سینی شبیه به گارد دهان برای یک تا چهار دقیقه مورد استفاده قرار داد. وارنیش فلوراید را میتوان مستقیما بر روی قسمتهایی از دندان مالید که در معرض پوسیدگی قرار دارند و آنها را تقویت ساخت. این یکی از مزایای وارنیش بر ژل یا فوم است. وارنیش همچنین حاوی یک مقدار بسیار غلیظ فلوراید است. فلوراید موضعی با طعمهای مختلفی وجود دارد اما هرگز نباید بلعیده شود.

مکمل های فلوراید معمولا در کودکانی استفاده می شوند که در خطر بالای پوسیدگی دندان قرار دارند و در مقادیر کم مصرف میشوند. دوز روزانه‌ی آن از 0.25 تا 1 میلی گرم است و مقدار آن به سن کودک و مقدار فلوراید در آبی که می‌نوشد بستگی دارد.

دندانپزشکان در یک زمان بیشتر از 264 میلی گرم قرص فلوراید تجویز نمیکنند. زیرا دوز سمی فلوراید برای یک کودک 2 ساله با وزن 22 پوند، 320 میلی گرم است.  برای اجتناب از هرگونه احتمال اوردوز تصادفی، قرصهای فلوراید را در منزلتان انبار نکنید. اگر  درباره خطرات فلوراید ترس دارید، آن را با دندانپزشک یا پزشکتان در میان بگذارید.

همه باید از خمیر دندانهای حاوی فلوراید استفاده کنند. درباره کودکان احتیاط به خرج دهید زیرا احتمال زیادی وجود دارد که خمیردندان را ببلعند و آن را تف نکنند. تنها به اندازه یک نخود روی مسواک آنها خمیردندان بگذارید و آنها را تشویق کنید تا آنجا که میتوانند آن را تف کنند. از خمیردندانهای طعم دار پرهیز کنید زیرا ممکن است آنها را به بلعیدن خمیردندان تشویق کند.

دندانپزشکی کودکان

 

پیگیری

پس از یک درمان حرفه ای با فلوراید، حداقل به مدت 30 دقیقه چیزی نخورید و نیاشامید و سیگار نکشید. این کار به افزایش تماس فلوراید با دندانها کمک میکند.

 

خطرات

فلوراید هنگامی ایمن و موثر است که به درستی مورد استفاده قرار بگیرد. با اینحال، در دوزهای بالا میتواند خطرناک باشد.  تمامی سیستمهای افزودن فلوراید به آب روزانه بررسی میشوند تا مقدار بی خطر فلوراید را حفظ کنند. والدین باید بر استفاده از تمامی محصولات حاوی فلوراید از جمله خمیردندانها در منزل نظارت کنند. قرصهای فلوراید را در جایی امن و دور از دسترس کودکان قرار دهید.

اگر کودکان خردسال فلوراید بسیار زیادی ببلعند، ممکن است دچار حالت تهوع شوند. همچنین مصرف بسیار زیاد فلوراید میتواند باعث تشکیل لکه‌هایی روی مینای دندانهای در حال رشد شود و زمانی که دندان به طور کامل رشد کرد، این لکه‌ها قابل مشاهده خواهند بود. درباره این موضوعات با پزشکتان مشورت کنید. وی میتواند توصیه کند که چه نوع محصولات حاوی فلورایدی، بیشترین تاثیر را روی کودکان دارد.

دوزهای سمی فلوراید به وزن کودک بستگی دارند. برای مثال یک دوز سمی فلوراید برای یک کودک 8 ساله با وزن 45 پوند، 655 میلی گرم است. در مقایسه، یک لیوان آب 8 اونسی با 1 واحد در میلیون فلوراید حاوی 0.25 میلی گرم فلوراید است. یک مقدار کم خمیردندان فلوراید حاوی 0.24 میلی گرم فلوراید است. از آنجا که این محصولات فلورایدی در این مقادیر کم مصرف میشوند، دریافت دوزهای سمی بسیار بالا در منزل به ندرت صورت میگیرد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

شما باید درباره هر گونه محصول حاوی فلورایدی که مصرف می کنید با دندانپزشکتان مشورت کنید. دندانپزشکتان میتواند تمامی منابع فلوراید مکمل را بررسی کرده و بهترین محصول را برای شما یا کودکتان تعیین نماید.